بخش نامه جدیدی به همه اداره های دولتی ابلاغ شده است . در این بخش نامه
تمامی کارکنان زن نباید مانتوی کوتاه یا چسبان یا رنگی بپوشند و چادر هم حجاب
مورد تایید حضرات است. همین دیگه . حداقل صبح ها که سر کار می رفتم مث خودم
بودم . دلم برای خود زنم می گیرد که به بهانه جنسیت نه یک بار که صدها بار تحقیر می شود.اومم
اما من خود زنم را دوست دارم حتی اگر سیاه بپوشد .من که تهران نیستم ولی اگر هم بودم

در تجمع 22 خرداد میدان 7 تیر شرکت نمی کردم .حرکت های کور که در یک چرخه بسته می چرخد

و جز کتک کاری و اعصاب خرد چیزی باقی نمی گذارد و در نهایت بین چند نفری از اهالی مطبوعات و

وبلاگ سر و صدا می کند که این ها قشری نیستند که باید بداند کسانی که باید بدانند نه روزنامه می خوانند

نه وبلاگ .کسانی که باید بدانند دخترانی هستند که تعصب های دوست یا نامزدشان را به حساب عشق و

دوست داشتن می گذارند .مادرانی که هر سال به جمعیت کشور اضافه می کنند و در آشپزخانه ها پیر می شوند و... و..و
یکی از دلایلی که من روزنامه نگاری را شروع نکرده کنارگذاشتم همین بود . وقتی تو مخاطبان واقعی نداشته
باشی رسالتت بی معنا می شود و روزنامه نگار بی رسالت برای من تعریف نشده بود